Нити бабьего лета

Нити бабьего лета

Пришла пора, и бабье лето В свои законные права Вступило, в золото одето, Шепча осенние слова. Летит по ветру паутинка, Сверкая в солнечном луче, Как будто легкая снежинка, Но тает в ласковом огне. Она невидимою нитью Связала души и сердца, И в этом искреннем открытии Теплу не видится конца.

Осыған ұқсас

Бұл өлеңді ЖИ жазған. Оны көшіріп алыңыз, бөлісіңіз, ашық хаттарда немесе сөз сөйлегенде пайдаланыңыз — бұл мүлдем тегін және сіздің иелігіңізде.

Тегін CC0 Коммерциялық пайдалану
Мәтін көшірілді
Жою қатесі
Қалпына келтіру қатесі
Бейне жарияланды
Бейне жарияланбады
Шағым жіберілді
Орындалды
Қате
Автор алды:+5+10